UG Media

საქართველოში რუსული იმპორტი გაორმაგდა

საქსტატის ბოლო ხუთი წლის მონაცემებით საქართველოში რუსული იმპორტი 108%-ით გაიზარდა. მაშინ, როცა განვითარებული სამყარო რუსეთთან ეკონომიკურ ურთიერთობას საშუალოდ 70%-ით ამცირებს (აშშ -60%, გერმანია -72%, ჩრდილო და ბალტიის ქვეყნები -85%, იტალია -64%, პოლონეთი -70% და სხვ.), საქართველოში რუსული იმპორტი 1.84$ მლრდ-ს აღწევს, რაც Transparency International Georgia-ს კვლევით ბოლო 17 წელში უმაღლესი მაჩვენებელია.

The Observatory of Economic Complexity-ის 2023 წლის მონაცემებით, ევროკავშირში რუსული საქონლის იმპორტი მხოლოდ 1.4%-ს შეადგენს, როცა საქართველოში ეს მაჩვენებელი 11.3%-ია. რუსეთი დღეს საქართველოს უმსხვილეს სავაჭრო პარტნიორთა სამეულშია თურქეთსა და აშშ-სთან ერთად. ძირითადი იმპორტი ნედლ ნავთობსა და თხევად აირზე მოდის. ასევე, დიდი მოცულობით შემოდის ხორბალი, რკინა, ზეთი და შუშის ბოთლები.

საქართველოს მსგავსად, რუსეთთან სავაჭრო ბრუნვა მნიშვნელოვნად გაიზარდა უნგრეთში, თურქეთში, სომხეთში, ჩინეთში, ინდოეთში, საუდის არაბეთში, ბრაზილიასა და ისრაელში.

“ჩვენს ქვეყანაში რუსული იმპორტი ბევრად უფრო დიდია, ვიდრე ამას დოკუმენტები აჩვენებენ. ხშირად მიწევს ტრაილერით რუსეთში სიარული და იქაური საქონლის ჩამოტანა. ბევრჯერ მინახავს, შეფუთვებზე წერია, რომ პროდუქტი საქართველოშია დამზადებული, არადა რეალურად რუსეთიდან შემოდის,“ – აცხადებს 42 წლის ქართველი მძღოლი, რომელიც იმპორტ-ექსპორტის ტრანსპორტირებაშია ჩართული.

რუსეთ-უკრაინის ომამდე საქართველოს რუსეთთან ვაჭრობა მილიარდს არ აღემატებოდა, თუმცა 2022 წლიდან ეს მაჩვენებელი გაორმაგდა. სანქციების დაწესების ნაცვლად, საქართველომ რუსეთთან ეკონომიკური ურთიერთობები კიდევ უფრო გააღრმავა. ოპოზიციონერი ლიდერის, მამუხა ხაზარაძის, განცხადებით, „ყველა სტრატეგიული ნედლეული, რომელსაც საქართველო მოიხმარს, არის უკვე რუსეთზე ჩამოკიდებული“, თუმცა რუსეთისთვის ეკონომიკური ტარიფებისა თუ სანქციების დაწესება ყოფილ პრემიერ მინისტრ, ირაკლი ღარიბაშვილს არაგონივრულად მიაჩნია, ვინაიდან მისი განცხადებით: „ეს ავნებს ქართველ ხალხს“.

რუსეთზე მზარდი ეკონომიკური დამოკიდებულება საქართველოსთვის ორმაგ გამოწვევას ქმნის: ერთი მხრივ, რუსული ნავთობისა და ხორბლის გარეშე ქვეყნის ენერგეტიკული და საკვები უსაფრთხოება საფრთხის წინაშე დგება, ხოლო მეორე მხრივ, ასეთი დამოკიდებულება მის საგარეო პოლიტიკასა და უსაფრთხოებაზე ძლიერ ზეწოლას ახდენს. მაშინ, როცა დასავლეთი რუსეთისგან დისტანცირდება, საქართველო უფრო მეტად აკავშირებს საკუთარ ეკონომიკას აგრესორ სახელმწიფოსთან. ეს კი აჩენს კითხვას - რამდენად მდგრადია საქართველოს ეკონომიკა მაშინ, როცა მისი მთავარი სტრატეგიული რესურსები ერთ ქვეყანაზეა დამოკიდებული?